• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
  • https://www.facebook.com/kitapkonagi
  • https://api.whatsapp.com/send?phone=+905334645270
Okuyalım, Okutalım
Takvim
Site Haritası
Gülhan Teke Genç
glhn_tk@hotmail.com
Evrildik (mi?)
16/12/2020
Antropologlara göre ilk insanlar, günümüzden yaklaşık 2,8 milyon yıl önce var olmaya başladı. Homo ismi, bizlerin yani modern insanın ve benzerinin geneline verilen isimdir. İlk insanların Kuzey Afrika civarında var oldukları sanılmaktadır. İlk atalarımızın kafatasları geniş, kol ve bacakları dik durmaya elverişliydi.
Sonrasında 2,8 milyon içinde gelişme düzeylerine bağlı olarak sırasıyla; Homo Gautengensis, Homo Habilis, Homo Erectus, Homo Neanderthalensis, Homo Floresiensis, Homo Sapiens, Homo Spaiens İdaltu ve günümüz insanı Homo Sapiens Sapiens olarak evrildik. Günümüz dilinde söylemek gerekirse alt versiyondan üst versiyona inovasyonu gerçekleşti. Bu sayede; ormanda ağaçlardan kulübeler yapan, avladığı hayvanın kürküyle örtünen, elindeki mızrakla kendini korumaya çalışan, tarlaya tohum ekip çiftçilik yapan, ateşi bulup ekmeğini pişirerek yemeyi öğrenen, tekerleği bulup hayatını kolaylaştıran insandan, şimdi üst üste katlar dikip, bir kasabayı bir gökdelene sığdıran, havada, karada, denizde hatta uzayda bile yol alan araçlar yapan dijital insana dönüşmüştür. 
 
Yeryüzünün akıllı varlığı insanoğlu, yıllar içinde elde ettiği gelişmeleri son yıllarda daha hızlı kat etmeye başladı. Bugün geldiğimiz noktada özellikle teknoloji akşamdan sabaha ışık hızında gelişiyor. Hayatımızdaki birçok şey akıllı teknolojilerle yer değiştirdi. Akıllı evler, akıllı arabalar, akıllı saatler, akıllı telefonlar, hızlı trenler, bir şehirden başka bir şehirdeki hastayı robotlarla ameliyat eden doktorlar, topraksız tarım yapan çiftçiler, 3D yazıcılarla üretilen ve takılan organlar ve daha niceleri.
 
Peki, bunca teknoloji insanoğluna ne sağladı? Daha mutlu insanlar olmayı başardılar mı mesela? Tabii ki hayır! Binlerce yıldır her şeyle savaştı insan. Önceleri tabiata, doğaya karşıydı savaşı. Zamanla en büyük hasmı kendi türü oldu. Sürekli ‘daha’ dedi ve ‘daha’ için savaştı. Daha çok ekmek, daha çok aş, daha çok para, daha çok kariyer, daha çok güç... ‘Daha, daha’ olunca daha mutlu olacağına inanan insan elde edemedikçe hırçınlaştı, agresifleşti ve daha çok savaşlar çıkardı. Yeni gezegenlere doğru hedef büyüten, oralarda yeni koloniler, yeni yaşamlar kurmayı planlarken ve hatta gerçekleştirmeye bunca yaklaşmışken; insanlar arasındaki sınırları kaldıramadı, açlığı, işsizliği ve ölümleri bitiremedi. Bütün bu imkâna rağmen çölleri vahalara, ormanlara dönüştüremedi…
 
Gelinen noktada yaşanan gelişmeler maalesef dünyayı daha iyi bir yer de yapmadı. Daha doğrusu geliştirilen her şey doğaya, yeraltına, gökyüzüne, tüm yerküreye zarar verdi. Dünyamız ölüyor! Onu biz insanlar bilinçsizce, elbirliğiyle öldürüyoruz. Kurulan HES’ler dereleri, nehirleri kuruttu. Altın aramaları yer altı sularını kirletti. Termik santraller havayı zehirledi. Nükleer santraller patladığında etrafındaki tüm yaşamı yok etti. Daha görkemli evler yapmak için ormanlar katledildi. Sürekli doğaya salınan gazlar sera gazı etkisi yaptı ve ozon tabakası delindi, dünya zararlı ışınlara maruz kaldı. Ozon tabakası delinince dünyanın sıcaklığı arttı, kutuplardaki milyonlarca yıldır buz kütlesi olarak var olan buzullar erimeye başladı. Dünyanın dengesi bozuldu, mevsimler hangi mevsim olduklarını unuttu. Ve birçok canlı türünün yok olmasına, aç gözlülüğümüz sebep oldu.
 
Dünyaya bu kadar zarar verirken birbirimize karşı daha mı iyi davrandık sanki? Maalesef bu konuda da sınıfta kaldık. Yıl 2020 olmasına rağmen dünya üzerinde hala yüzlerce noktada savaşlar var. İktidar olma hırsı ülkelerin en büyük kendi iç sorunu olmaya devam ediyor. Suriye iç savaşı yılan hikâyesine dönen bir iç savaştır. Ortadoğu halklarının gözünün yaşı dinmiyor. Bu bölgelerde, birkaç kişinin hırsının bedelini ödüyor milyonlarca insan. Bunca teknolojiye rağmen açlık olsun hastalıklar olsun bitirilmiş değil.
 
En önemlisi de teknoloji insanoğlunu kendi türüne karşı daha iyi yapmadı. Belki de ilk insanın ne aklında ne becerisinde olmayan sadizm, günümüzde birçok insanın mağdur/maktul olmasına sebep olmaktadır. Kadın, çocuk, hayvan demeden tecavüzler ya benimsin ya toprağın nakaratı eşliğinde kadın cinayetleri, kaçırılan çocuklar, çocuk gelinler, organları çalınan insanlar… BM raporuna göre dünya üzerinde cinayete kurban gidenlerin sayısı savaşta ölenlerin beş katıymış. Yani insanoğlu görüntü olarak, zihin olarak, teknoloji olarak evrilmiş görünüyor. Ama içindeki ilkel benliği doyumsuz olduğu için, şiddet konusunda, bencillik konusunda, iktidarı elinde tutmak konusunda maalesef 2,8 milyon yıl önceki insanla aynı düzeyde devam ediyor.
 
2020 yılının başında adına Covid 19 denilen virüs bütün dünyanın kâbusu olmayı açık ara başardı. Yüzyıllardır birçok belalı salgını atlatan insanoğlu bunca teknolojiye rağmen henüz hastalığın çaresini tam olarak bulamadı. Bütün dünyada son hızla yayılan pandemide borsa ekranı takip eder gibi gün gün hasta, ağır hasta ve ölümleri takip eder olduk. Sevdiklerimize; sarılamaz, öpemez, ziyaret edemez olduk. Sevdiklerimizin ölümünün acısı bir yana, son yolculuğuna dualarla ebedi mekanına uğurlayamaz olduk. Evlere kapandık, mecbur kalmadıkça dışarı çıkamaz olduk. Toplasan bütün dünyadaki Covid 19 virüsünün ağırlığı 1 gram civarındaymış. Ama biz Homo Sapiens Sapiensleri pencereden, kapıdan bakamaz hale getirmeyi başardı. Peki dünyaya bu süreçte ne oldu dersiniz?  Eve hapsolan insan daha az tüketti, daha az trafiğe çıktı, daha az harcadı. Sokaklardan, caddelerden çekildi. Evden kafesine hapsolunca insan, dünya üzerindeki küresel karbon seviyesi düştü. Birkaç ayda ozon tabakası kendini onarmayı başardı. Üretim ve tüketim seviyesi düştüğü için çıkan çöp miktarında da azalma oldu. ‘Ya işsiz kalırsam’ korkusuyla ihtiyacından fazlasını almamayı, kullanmamayı öğrendi. 1 milyar ton petrol depolarda kaldı. 45 bölgedeki savaş durdu ya da durma noktasına geldi. Dünya milletlerinin tek gündemi sağlık oldu. Peki uslanır mıyız? Hayır! Aklımız başımıza gelir mi? Hayır! Hele bu günler geçsin, bu hastalığın tam ilacı bulunsun; en kısa sürede kaldığımız yerden kendimiz de dâhil olmak üzere tüm evrene zarar vermeye devam edeceğiz.
 
Ve bütün bunları gördükçe sözleri İhsan Raif Hanım’a ait olan nihavent şarkının sözleri düşüyor aklıma;
 
Kimseye etmem şikâyet ağlarım ben halime
Titrerim mücrim gibi baktıkça istikbalime…
 
Gülhan Genç / 2020-12


416 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

Beyin Denen Gizem - 16/11/2020
Doğa kusursuz bir denge içinde ve her şey sebep sonuç ilişkisi içinde muhteşem yürüyor.
Fikir Konağı
Abdullah Küçük
Kitap Korkusu

Abdullatif Acar
Umut Adına Martı Olmak

Ali Haydar Koyun
İşgüzar Görevlilerin Yaptıkları Hatalar

Aslı Ersoy
Zıtlıkların Öğretisi*

Aynur Hazar
Nice Ömürler Eskir Yaşamanın Teninde

Aytekin Duran
Görmek ve Duymak Nasıl Bir Duygudur...

Beyhan Uygur
Şekerci Dede ve Tonton Eşi

Burak Kılıçaslan
Burak Kılıçaslan: Emin Demir ile "Ferman" Üzerine Bir Söyleşi

Gülhan Teke Genç
Evrildik (mi?)

Hanife Mert
Eylül ve Hüzün

Hatice Yatkın Yetişen
Adımı Unutma (İmza: Kadın) / Kitap Yorumu

Mecbure İnal Vela
Çizdim, oynamıyorum!

Murat Şaşzade
Küçük Tuhaflıklar

Nagihan Örsel
Sadece SEN!

Necdet Bayraktaroğlu
Büyük Türk Devlet Adamı Timurhan'ın Hayatı, Vasiyeti ve Yasası olan Tüzükat-ı Timur

Nermin Güday Kaçar
Asker Yolu Beklerim

Nurcan Dağ
Yalancı Pollyanna Kitap İncelemesi

Nurittin Günay
Gülden

Özlem Akşit
Selamlaşma Geleneğinin Toplum ve Gençliğimiz İçin Anlam ve Önemi

Pakize Şeyma Kandemir
Salgının Yeni Yazarları 1

Şükran Pınarcan
Duran Çetin Cüneyt kitabı yorumu

Turan Yalçın
Çay Felsefesi

Zehra Gaylan Yüksekkaya
Aşure Günü

Afşin Selim
Kitapla Diriliş

Ahmet Aytaç
Yazmak kolaydır, Okutturmak büyük marifet ister...

Altun Özmeşe
Kalpteki Kor Parçası

Ayşen Kurban
Eksiğim

Çağrı Cebeci
Çağrı Cebeci: Yaşlılık

Dilruba Başak
Her Şey Sevince Güzel

Diyanet İşleri Başkanlığı
Öfkeye Hakim Olmak

Engin Dinç
Dil Belası

Ergül Yılmaz
Bir Demet Şiir

Gamze Karadağ
Kayahan Demir: Gaipten Sesler

Gamze Parlak
İnsanlık Nereye Gidiyor

Gözde Karadağ
Gözde Karadağ: Hakan Yusuf Yılmaz - Alpagut Budun 1 Beklenmedik Keşif

Havva Yaşar
Tefekkür Üzerine Hasbihal

Hayrettin Gönül
Zaferimiz Daha Bir Yaşında!

İbrahim Ethem Gören
Bir Burak bekleniyor!

İlhan Özgür
Türk Eri

Kaşif Meriçli
Kaşif Meriçli: Little Fugitive

Mahmut Ferhat Alptekin
Demokratik Sol

Mehmet Aydın
Ömer Faruk Kaya: Sus ve Bana Aşkı Anlat

Merve Güney
Güneşin Kızı Biterken

Meryem Seyda Parlak
Psikoloji’ye (Ruh Bilimine) Olan İhtiyaç

Muharrem Dere
Doğu, Batı. Dost, Düşman! Kime Göre?

Murat Ginlik
Kısacık ve Çok Uzun Bir Hikâye

Mustafa Gündoğdu
Ölüm Var...

Nazan Arısoy
Yağmur'un Aşka Teslim Oluşu

Necati Dilek
Uğruna Şiirler Yazılan Kadın

Nurhan Işkın
Dedemin Saati

Selahattin Doğan
İyilikde İnatlaşmak

Yasemin Ilgın
Yasemin Ilgın: Hayallerim

Zeynep Didem Gezgin
Merhamet