• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
  • https://www.facebook.com/kitapkonagi
  • https://api.whatsapp.com/send?phone=+905334645270
Okuyalım, Okutalım
Takvim
Site Haritası
Ali Haydar Koyun
Ali Haydar Koyun: Ya Rüyam Gerçek Olsaydı?
24/04/2017
 

Her zamanki gibi gün boyu büromda oturmuş günlük gazeteleri okumuş, gazetede haftalık yayınlanmakta olan köşe yazımı ve üzerinde çalıştığım yeni kitaplarımla ilgili yazılar yazmış, gelen arkadaşlarımla sohbet etmiş ve sonunda akşamı zor ederek yorgun bir vaziyette eve varmıştım.
 
Yemeğimi yedikten sonra bu defada evdeki bilgisayarın başına oturmuş ve yazılarıma devam etmiştim. Sonunda yorgun argın yatağa uzanmıştım. İlk defa kendimi çok yorgun hissetmiş ve uzanmamla hemen derin bir uykuya dalmıştım. Hayatımda ilk defa bu kadar derin bir uykuya daldığımı hatırlıyorum.
 
Uyanık mıyım, uykuda mıyım anlayamadım. Derinden bir yerlerde ısrarla çalan kapının zili ve telefonun sesini duyar gibiydim. Ne olduğunu tam anlayamadan kulağımın dibinde annemin sesini duyar gibi oldum, “Kalk kapıda bazı görevlilerle polisler var. Seni soruyorlar ve hemen hazırlanır mı? Ali beyi almaya geldik dediler.” Gözümü açtım hemen, ne olduğunu anlamamıştım. Her gün yaptığım gibi hazırlandım ve akülü sandalyeme binip kapıya çıktım.
 
Yanıma gelen birçok kişi arasında resmi kıyafetli bir görevli bana bir zarf uzatarak, “Sayın bakanım sizi vilayet makamına götürmek için geldik. Hazırsanız hemen gidelim.” dediler. Görevlinin konuşmasını dinlerken bir taraftan da zarfı açarak içinden çıkan yazıyı okumaya başlamıştım.
 
Başbakanlıktan gönderilmiş bir yazıydı. Yazıyı okumamla görevlinin sözlerini de dinleyince şaşkınlığım gittikçe artmıştı. 21 yıl süresince engelliler alanında vermiş olduğum başarılı mücadelem sayın cumhurbaşkanımızın dikkatini çekmiş ve başbakana benim Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı olarak açıktan atanmamı önermiş ve başbakanda bunu kabul ederek benim bakan olarak atanmamı yapmıştı.
 
Ben hala neye uğradığımı anlayamamış şaşkınlık geçirmiş bir vaziyetteyken görevlilerin sesiyle kendimi toparlamaya çalıştım. Şaşkınlığım yerini yavaş yavaş tatlı bir heyecana ve büyük bir sevince bırakmıştı. Görevliler benim akülü sandalyeli olmam nedeniyle ulaşımı mı belediyeden getirdikleri asansör tertibatlı minibüs ile sağlayacaklarını ve ilk olarak valilik makamına ve daha sonra belediye ile ASP kurumuna gidileceğini söylediler. Görevlilerin arasında ASP İl Müdürü de bulunuyordu.
 
Valiliğe gittiğimizde ana kapıda vali bey ve il protokolünün tamamı beni bekliyorlardı. Karşılama ve tebrik töreninden sonra valiliğe gireceğimiz esnada vali bey, “Sayın bakanım ana kapımız sizin girişiniz için uygun değil, tekerlekli sandalyeliler için yan taraftaki kapıdan giriş var, bunun için sizden özür diliyoruz. Hemen talimat verdim ana kapıda gerekli düzenlemeler yapılacak, kusura bakmayın” dedi. Bunu söylerken de yüzü renkten renge girip kızararak söylüyordu. 
 
Valilik çıkışında ikinci olarak Büyükşehir Belediye Başkanlığı ziyaretim oldu. Oraya gittiğimde de bina önünde yine belediye görevlileri, kalabalık vatandaş topluluğu ile mehter takımı karşılama yapmıştı. Burada da binaya gireceğimiz zaman belediye başkanı da mahcup bir şekilde, “Sayın bakanım tekerlekli sandalye ile yan girişteki rampalı yeri kullanacağız, ana girişte merdiven olduğundan girişinize uygun değil” dedi. Belediye başkanı da aynı vali bey gibi mahcubiyet yaşıyordu. Belediye başkanından erişilebilirlikle ilgili yaşanılan sıkıntılarla ve yapılan çalışmalarla ilgili brifing aldıktan sonra ASP İl Müdürlüğüne gittik. Giderken halkla iç içe olmak bu sevinci paylaşmak amacıyla akülü sandalyemle gezerek gitmek istediğimi söyledim. 
 
Bir bakan olarak bana bağlı olan ilimdeki kuruma ilk ziyaretim olması nedeniyle benim için çok önemliydi. Beraberimdeki vali, büyükşehir ve ilçe belediye başkanları, kurum müdürleri halkın içerisinde gezerek ASP İl Müdürlüğüne gittik. Yolda giderken kaldırımlara çıkıp inerken akülü sandalyemin zorlanmasını ve devrilme tehlikesi yaşadığımı gören görevliler koşup tutmaya çalışıyorlardı. 
 
Tutmak isteyen görevlilere, “Sakın tutmayın, bu sorunu ben her Allah'ın günü yaşıyorum, şimdi tek yaşamıyorum ki” dedim. Yanımda bulunan görevlilerin tamamı kıpkırmızı kesilerek verecek yanıt bulamadılar.
 
ASP İl Müdürüne ildeki engelli dernek yöneticileri ve engellilerle birlikte her engellinin rahatlıkla ulaşım sağlayabileceği merkezdeki bir lokantada yemekli bir toplantı ve ardından da onlarla birlikte sinemaya gidilecek gibi program yapması talimatını verdim. Aradan çok geçmeden il müdürü merkez içinde gerek benim gerekse de diğer sandalyeli engellilerin rahat girebileceği bir lokanta bulunamadığını ve var olan iki sinemadan birinde tek salonun uygun olduğunu ancak üç sandalyeli engelliden fazlasının giremeyeceğini söyleyerek ne yapılması gerektiğini soruyordu. 
 
Aldığım cevapla vali beye, belediye başkanlarına, müdürlere dönüp baktım ve “Var olan yasayı dahi uygulamayan, onları sümen altı eden, engellilerin sorunlarını görmezden gelen sizlere şimdi ne dememi bekliyorsunuz ki?” dedim. 
 
Bakan olduğumdan dolayı yaşamam gereken o coşkuyu, o sevinci yaşayamamıştım. Bakan olmama rağmen kendi şehrimde bile erişilebilirlik konusunda çıkarılan yasaların ve standartların hep göz ardı edildiğini görmek beni çok üzmüştü. Bir engelli olarak yaşadığım ve bildiğim sorunlarla bir de bakan olarak karşılaşmam ve engellilerin dördüncü beşinci sınıf insan yerine konulduğuyla yüzleşmem beni derinden sarsmıştı.
 
Gün boyu o programa yetişelim, bu ziyareti yapalım, gelen kutlamaları ve telefonları kabul edelim derken saat gecenin yarısını bulmuştu. O kadar yorulmuş ve bitkin düşmüştüm ki biran önce evime dönüp hemen uzanıp dinlenmek istedim. Çünkü sabah erkenden Ankara’ya bakanlığa gitmem gerekiyordu. Ve son programdan da çıkınca doğruca eve dönmüş ve hemen uzanmıştım. Yorgunluktan ve üzüntüden dolayı nasıl uykuya daldım bilmiyorum, başımı yastığa koyar koymaz uyumam bir olmuştu.
 
Ne kadar uyumuşum, saat kaç olmuş farkında değildim. Derinden gelen bir sesle gözlerimi açmaya çalıştım. Her gün beni yataktan kaldıran kız kardeşim başımda durmuş, “Abi uyan hadi, seni hazırlayayım biran önce. Yoksa ben işe geç kalacağım” diyordu. Uyanıp kendime geldiğimde anladım ki gördüğüm her şey bir rüyadan ibaretmiş. Hüzünlü ve bir o kadarda acıyla karışık tatlı bir tebessüm yüzüme yayıldı.
 
Ya gördüklerim rüya değil de gerçek olsaydı... 
 
Ali Haydar Koyun
Engelli Aktivist
E-Posta: alihaydarkoyun@hotmail.com
https://twitter.com/alihaydarkoyun


1299 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

Enkazlar Altında Geleceğe Umutla Yürümek - 08/02/2024
Enkazlar Altında Geleceğe Umutla Yürümek
Siyasette Engellenenler! - 10/05/2023
Siyasette Engellenenler!
Rakamlarda büyük, güç de zayıf olan topluluk - 11/01/2022
Rakamlarda büyük, güç de zayıf olan topluluk
İyilik yapmak isterlerken kötülük yapıyorlar - 09/11/2021
İyilik yapmak isterlerken kötülük yapıyorlar
Bir insan lokantaya neden gider? - 10/09/2021
Bir insan lokantaya neden gider?
İşgüzar Görevlilerin Yaptıkları Hatalar - 28/08/2021
İşgüzar Görevlilerin Yaptıkları Hatalar
Teşhir etmek mi gerekiyordu? - 14/08/2021
Teşhir etmek mi gerekiyordu?
Kernek’e çözüm, engelliye gelince sürün! - 30/07/2021
Kernek’e çözüm, engelliye gelince sürün!
Belge tamam, peki ya ceza? - 21/06/2021
Belge tamam, peki ya ceza?
 Devamı
Fikir Konağı
Derya Kadıoğlu
Yalvaç'ın İnsanları

İbrahim Küsmez
Taksici ve TYT'nin Ardındaki Derin İnsani Bağlar

Tuğçe Güzel
Kanayan Yaramız "SMA"

Abdullah Küçük
Ev Hapsi Günlerinden

Abdullatif Acar
Umut Adına Martı Olmak

Afşin Selim
Kitapla Diriliş

Ahmet Aytaç
Yazmak kolaydır, Okutturmak büyük marifet ister...

Ali Haydar Koyun
Enkazlar Altında Geleceğe Umutla Yürümek

Altun Özmeşe
Kalpteki Kor Parçası

Aslı Ersoy
Zıtlıkların Öğretisi*

Aynur Hazar
Nice Ömürler Eskir Yaşamanın Teninde

Ayşen Kurban
Eksiğim

Aytekin Duran
Görmek ve Duymak Nasıl Bir Duygudur...

Beyhan Uygur
Şekerci Dede ve Tonton Eşi

Burak Kılıçaslan
Burak Kılıçaslan: Emin Demir ile "Ferman" Üzerine Bir Söyleşi

Çağrı Cebeci
Çağrı Cebeci: Yaşlılık

Dilruba Başak
Her Şey Sevince Güzel

Diyanet İşleri Başkanlığı
Öfkeye Hakim Olmak

Engin Dinç
Dil Belası

Ergül Yılmaz
Bir Demet Şiir

Fırat Han Koçak
Dünyayı Sömüren Küresel Çeteler - 4

Gamze Karadağ
Kayahan Demir: Gaipten Sesler

Gamze Parlak
İnsanlık Nereye Gidiyor

Gözde Karadağ
Gözde Karadağ: Hakan Yusuf Yılmaz - Alpagut Budun 1 Beklenmedik Keşif

Gülhan Teke Genç
Evrildik (mi?)

Hanife Mert
Eylül ve Hüzün

Hatice Yatkın Yetişen
Adımı Unutma (İmza: Kadın) / Kitap Yorumu

Havva Yaşar
Tefekkür Üzerine Hasbihal

Hayrettin Gönül
Zaferimiz Daha Bir Yaşında!

İbrahim Ethem Gören
Bir Burak bekleniyor!

İlhan Özgür
Türk Eri

Kaşif Meriçli
Kaşif Meriçli: Little Fugitive

Mahmut Ferhat Alptekin
Demokratik Sol

Mecbure İnal Vela
Çizdim, oynamıyorum!

Mehmet Aydın
Ömer Faruk Kaya: Sus ve Bana Aşkı Anlat

Merve Güney
Güneşin Kızı Biterken

Meryem Seyda Parlak
Psikoloji’ye (Ruh Bilimine) Olan İhtiyaç

Muharrem Dere
Doğu, Batı. Dost, Düşman! Kime Göre?

Murat Ginlik
Kısacık ve Çok Uzun Bir Hikâye

Murat Şaşzade
Küçük Tuhaflıklar

Mustafa Gündoğdu
Ölüm Var...

Nagihan Örsel
Sadece SEN!

Nazan Arısoy
Yağmur'un Aşka Teslim Oluşu

Necati Dilek
Uğruna Şiirler Yazılan Kadın

Necdet Bayraktaroğlu
Büyük Türk Devlet Adamı Timurhan'ın Hayatı, Vasiyeti ve Yasası olan Tüzükat-ı Timur

Nermin Güday Kaçar
Asker Yolu Beklerim

Nurcan Dağ
Yalancı Pollyanna Kitap İncelemesi

Nurhan Işkın
Dedemin Saati

Nurittin Günay
Babamın Jübilesi

Özlem Akşit
Selamlaşma Geleneğinin Toplum ve Gençliğimiz İçin Anlam ve Önemi

Pakize Şeyma Kandemir
Salgının Yeni Yazarları 1

Selahattin Doğan
İyilikde İnatlaşmak

Şükran Pınarcan
Duran Çetin Cüneyt kitabı yorumu

Turan Yalçın
Çay Felsefesi

Yasemin Ilgın
Yasemin Ilgın: Hayallerim

Zehra Gaylan Yüksekkaya
"Sahi, Neydi Bayram?"

Zeynep Didem Gezgin
Merhamet